Midweek Musings 43, 7.10.26

  Om die habitat van wildlewe ongeskonde te laat, is in die belang van die versekering van die toekoms van die mens # UNCBD COP 17

Deur Malini Shankar

Digitale Diskoers

Die regering van Karnataka het die CEC (Sentrale Bemagtigde Komitee) wet verwerp om die buffer van die Bannerghatta Biologiese Park te beskerm, is polities raadsaam en nadelig vir toekomstige geslagte. Die Sentrale Bemagtigde Komitee se aanbevelings om 'n omtrek van 100 vierkante kilometer van die Biologiese Park te bewaar, is gebaseer op ekologiese imperatiewe. Maar dit is 'n goue standaard wat nie in die gedrang gebring moet word nie ... in die belang van die handhawing van voedselsekerheid en watersekerheid van toekomstige geslagte. Die woud bestaan ​​uit bladwisselende en klam bladwisselende woudtipes. Saam met rotsagtige dagsome, terrein, mikroklimaat, voginhoud en biota maak dit 'n belangrike opvanggebied vir die Noordoos-Moessons waarvan Bangalore sterk afhanklik is. Die terrein werk perfek om die swaar reën te dreineer. Maar die onbeplande Antroposeen-ontwikkeling versmoor en verstik die dreinering. Dit behoort die waarskuwing te wees. Moenie klimaatsverandering blameer vir kitsvloede nie. Die dreinering is verstop deur sementbeton in die naam van menslike ontwikkeling.

Die naamgewing van Bannerghatta Biologiese Park mag ooreenstem met die bewaringsadministrasie, maar dit het kritieke bewaringswaarde. Bannerghatta Biologiese Park is krities geleë skaars 25 kilometer suidoos van Bangalore. Hierdie ligging komplementeer Bangalore se weer perfek. Die CEC-aanbeveling van die bewaring van 'n buffersone is gelykstaande aan 5 kilometer noordwaarts en 5 kilometer suidwaarts, soortgelyk 5 km ooswaarts en 5 km weswaarts – dit werk neer op 'n buffer van 100 vk km vir die Biologiese Park. Versuim om dit te doen, sal die konflik tussen menslike natuurlewe vererger en die brose groen bedekking, die subbergagtige weer van geliefde Bangalore, vernietig. Dit is Bangalore se pragtige weer wat buitestaanders en die alomteenwoordige sagteware-industrie lok wat Bangalore so graag wil koloniseer en vernietig.

Om die onverminderde menslike voetspoor op tiergebied te beperk, moet die bewaring van die oorblywende 3.7% van Indië se landmassa met bosbedekking ten alle koste bewaar word.

Die Dieretuinowerheid van Karnataka bedryf ook 'n wildsafari vir besoekers in die Bannerghatta Nasionale Park. Die Sentrale Dieretuinowerheid bied "lewenslange sorg vir geredde diere soos tiere, leeus en bere wat voorheen in sirkusse of ander onwettige optredes gebruik is. Hulle dien ook as tydelike behuising vir beseerde of verlate stedelike wildlewe, wat hulle 'n tweede kans gee om na hul natuurlike habitats terug te keer. Die daaglikse funksionering van alle afdelings stem ooreen met die doelwitte van die Nasionale Dieretuinbeleid (1998), wat fokus op onderwys, bewaringsteling, navorsing, redding en rehabilitasie, en dra sodoende by tot die land se ex-situ bewaringspogings" volgens die amptelike webwerf van die Biologiese Park.

Daar is 'n rehabilitasiegebied vir sirkusdiere, 'n beerreddingsentrum en 'n aangemelde Biologiese Park, 'n skoenlapperpark, 'n insekmuseum en 'n wildkorridor. 'n Droë bladwisselende woudhabitat wat 'n wye verskeidenheid ekosisteme en biodiversiteit huisves, kenmerk hierdie woude. Die woudvlek suid van die Biologiese Park merk 'n wye uitgestrektheid van bosgebied wat 'n migrerende korridor vir Asiatiese Olifante is. Dit verbind die Oostelike Ghats met die Westelike Ghats. Aan die einde van die winter elke jaar migreer Asiatiese Olifante in duisende van Oostelike na Westelike Ghats. Dus is die bewaring van hierdie migrerende korridor inderdaad van uiters kritieke waarde; 'n ekologiese noodsaaklikheid. Afgesien van migrerende olifante, het die natuurlike woud 'n gesonde en lewensvatbare bevolking van tiere, luiperds, wildehonde, mongoose, otters, 'n wye maar kleurvolle tapisserie van voëls, reptiele (insluitend kobras, adders, kraits, koningkobras, luislange en ander boas), en krokodille, krappe, ape, beesspesies, soos Gaur, wildehonde, al hierdie wesens sal in die visier van menslike bewoning beland as onbeplande groei nie beperk word nie en groen bedekking broos gelaat word - in die afwesigheid van die implementering van die CEC-aanbevelings om die eko-sensitiewe sone as 'n buffer vir Bannerghatta Nasionale / Biologiese Park te vergroot.

Luiperds is gesien en gedokumenteer in Anjanapura, 'n uitbreiding van die Bangalore-ontwikkelingsowerheid; kobras en mongoose word dikwels gesien veg vir oorlewing in Anjanapura, poue word gehoor waar hulle gereeld alarmroepe maak, net 'n paar kilometer van Bannerghatta af. Olifante, wildehonde en jakkalse is gesien in Kodigehalli, Kengeri. Skaars 10 dae gelede is 'n olifant vertrap. 'n Boer word vroegoggend in die 4de week van September 2026 dood aan die suidwestelike buitewyke van Bangalore. Dit beteken net dat die menslike voetspoor op tierterrein affekteer. Gegewe so 'n benarde situasie, is die beskerming van 'n verpligte buffersone nie 'n stank van politieke doelmatigheid en populisme nie, wat net belaai is met die gevaar van toenemende menslike wildlewe.Die dringende behoefte van die oomblik is om die menslike voetspoor op 'n volhoubare wyse te beplan ten einde die kwesbare omgewing te bestuur.

Versuim om buffersones te bewaar, sal ongetwyfeld lei tot meer konflik tussen mense en wild... wie in die huidige of toekomstige regerings kan verantwoordelikheid aanvaar vir olifante wat oeste vernietig, vee wat deur roofdiere gedood word, of die verspreiding van dieresiektes onder wild? Dit is nie 'n kwessie wat deur 'n parmantige politikus met 'n arrogante houding afgemaak kan word nie.

Om natuurbewaring in te kort bloot om onvolhoubare menslike groei te regverdig, is kortsigtig en polities opportunisties. Sonder beplande menslike en ekonomiese groei sal die ekologiese prys wat betaal moet word, net vererger word deur die verswakking van die Beplanningskommissie. Die pleidooi van die parlementslid vir Bangalore-Suid vir die uitbreiding van openbare vervoer is 'n volhoubare opsie. Elke burger het nie drie luukse privaatvoertuie en twee eiendomme nodig – die dinge wat vandag 'n suksesvolle inwoner van Bangalore definieer – nie. Trouens, dit lê aan die wortel van hierdie mensgesentreerde benadering wat nadelig vir Bangalore is. Verkeersopeenhopings in enige stad vreet aan groen buffersones. Die vraag na voedsel en water word na die agtergrond verskuif vanweë die buitensporige klem wat op privaatvervoer geplaas word.

Sonder beplande groei word die belastingbetaler toegang tot gemeenskaplike hulpbronne ontneem, en dit benadeel die volhoubaarheid van die uiters gewilde Bangalore... dit lyk asof belastinggeld in private hulpbronne belê word... wat 'n dubbele slag vir die belastingbetaler beteken.