பல்லுயிர் வளம் மிக்க பகுதியான (Biodiversity Hotspot) மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையைப் பாதுகாப்பதில் அலட்சியம் காட்டுவது மிகவும் விவேகமற்ற
செயலாகும்.
மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் ஒரு பகுதியை (கர்நாடகப் பகுதி) 'சுற்றுச்சூழல் உணர்திறன் மிக்க பகுதியாக' (Eco-Sensitive Area) அறிவிக்க வேண்டும் என்ற கஸ்தூரிரங்கன் குழுவின் பரிந்துரைகளை நிராகரித்ததன் மூலம் கர்நாடக அரசு பெரும் தவறு இழைத்துள்ளது. இப்பகுதியைச் சுற்றுச்சூழல் உணர்திறன் மிக்க பகுதியாக அறிவிக்க கர்நாடக அரசு ஓராண்டு கால அவகாசம் கோரியிருந்தாலும், இச்செயல் ஒரு தற்காலிகமான மற்றும் திட்டமிடப்படாத நடவடிக்கையாகவே (ad-hocism) தோன்றுகிறது; ஏனெனில், மக்களின் வாழ்வாதார நலன்களில் சமரசம் செய்துகொள்ள அரசியல் தலைமை விரும்பவில்லை. அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், உயிரினங்கள் மற்றும் இயற்கை வளங்களின் முக்கியமான பாதுகாப்பை அரசு சமரசம் செய்கிறது - உண்மையில் அந்த வளங்களே மக்களின் உயிர்வாழ்விற்கு அவசியமானவை.
மின் நிலையங்கள், சுரங்கத் தொழில், அணைகள், நெடுஞ்சாலைகள், தொழிற்சாலைகள், தோட்டப்பயிர்கள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்கள் என அனைத்திற்குமான நிலம் இந்த மென்மையான சூழலியல் கொண்ட காடுகளிலேயே தேடப்படுகிறது. 'கோதவர்மன் எதிர் இந்திய அரசு' (Godhavarman versus Union of India) வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் பிறப்பித்த உத்தரவு (Mandamus Continuum), வனப்பகுதிகளில் காடு சார்ந்தவை அல்லாத அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் தடை செய்ததில் தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் செயல்பட்டது. இவ்வழக்கில் 'வனப்பகுதி' மற்றும் 'மேம்பாட்டு நடவடிக்கைகள்' ஆகிய சொற்கள் அகராதி வரையறைகளின்படியே எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன. 2011-ல், பி.எஸ். எடியூரப்பா தலைமையிலான கர்நாடக பாஜக அரசு, மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையை யுனெஸ்கோவின் (UNESCO) உலக உயிரியல் பாரம்பரியத் தளமாக அறிவிக்க மறுத்துவிட்டது. தற்போது 2026-ல், டி.கே. சிவக்குமார் தலைமையிலான கர்நாடக காங்கிரஸ் (INC) அரசும், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் கர்நாடகப் பகுதியைச் சுற்றுச்சூழல் உணர்திறன் மிக்க பகுதியாக அறிவிக்க ஓராண்டு கால அவகாசம் கோரியதன் மூலம் நடைமுறையில் அந்தப் பரிந்துரையை நிராகரித்துள்ளது. அழியும் நிலையில் உள்ள வனவிலங்குகளுடன் மிக நெருக்கமாக வாழும் துயருற்ற வனவாசிகள் அல்லது காட்டில் வசிப்பவர்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையைச் சுற்றுச்சூழல் உணர்திறன் மிக்க பகுதியாக அறிவிப்பதைத் தாமதப்படுத்தும் இந்தத் பிற்போக்குத்தனமான நடவடிக்கை வறுமையையே நீடிக்கச் செய்யும். வனப்பகுதியில் வசிப்பவர்களை வேறு இடத்திற்குக் குடியேற்றுவதை விரைவுபடுத்துவதற்குப் பதிலாக இத்தகைய தாமதங்கள் செய்யப்படுகின்றன.
மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை 'பல்லுயிர் வளம் மிக்க பகுதி' (Biodiversity Hotspot) என்று அழைக்கப்படக் காரணம், இப்பகுதி சூழலியல் ரீதியாக மென்மையானது மற்றும் பல்லுயிர் வளம் மிக்கது; அதே சமயம், இங்குள்ள உயிரினங்கள் வேறு எங்கும் காணப்படாத தனித்துவமானவை (endemism) என்பதால் அவை எளிதில் அழிந்துபோகும் அபாயத்திற்கு உள்ளாகின்றன. இந்தியாவின் பரந்த மற்றும் தனித்துவமான பல்லுயிர் வளக் களஞ்சியங்களில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை ஒரு மகுடமாகத் திகழ்கிறது. இக்காடுகள் மிக முக்கியமான தென்மேற்கு பருவமழைக்கான நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதிகளாகத் திகழ்கின்றன. இவை பல்வேறு வகையான உயிரினங்களால் செழித்து விளங்குகின்றன. இந்தப் பல்லுயிர்ச் சூழல் மண்டலம் (biodiversity hotspot) இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் அனைத்து உயிரினங்களின் மரபணு வளங்களின் களஞ்சியமாகவும், பல்லுயிர் பெருக்கத்திற்கும் விவசாயம், உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்துப் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் வேர்களுக்கும் இடையிலான மிக முக்கியமான இணைப்பாகவும் விளங்குகிறது.
மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் 4,000 வகையான பூக்கும் தாவரங்கள் இருப்பதாகக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது; அவற்றில் 1,500 வகைகள் இப்பகுதிக்கு மட்டுமே உரியவை (அகணியத் தாவரங்கள்). இங்கு காணப்படும் சுமார் 650 மர வகைகளில், 352 வகைகள் (54 சதவீதம்) இப்பகுதிக்கு மட்டுமே உரியவை. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை பல்வேறு வகையான விலங்கினங்களுக்கு வாழ்விடமாக உள்ளது. முதுகெலும்புள்ள உயிரினங்களில், பறவைகள் அதிக எண்ணிக்கையிலான இனங்களைக் (508 இனங்கள்) கொண்டுள்ளன; அதைத் தொடர்ந்து மீன்கள் (218), ஊர்வன (157), பாலூட்டிகள் (137) மற்றும் இருவாழ்விகள் (126) ஆகியவை உள்ளன. அகணிய உயிரினங்களின் (குறிப்பிட்ட பகுதிக்கு மட்டுமே உரியவை) விகிதம் இருவாழ்விகளிடையே மிக அதிகமாக (78 சதவீதம்) உள்ளது; அதைத் தொடர்ந்து ஊர்வன (62 சதவீதம்), மீன்கள் (53 சதவீதம்), பாலூட்டிகள் (12 சதவீதம்) மற்றும் பறவைகள் (4 சதவீதம்) ஆகியவை உள்ளன. 2,500 முதல் 5,000 மில்லிமீட்டர் வரையிலான மழைப்பொழிவைப் பெறும் இப்பல்லுயிர்ச் சூழல் மண்டலத்தில் குறைந்தது 60 ஆறுகள் உற்பத்தியாவது வியப்பிற்குரியதல்ல. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையை 'சுற்றுச்சூழல் உணர்திறன் மண்டலமாக' (Eco Sensitive Area) அறிவிப்பதை எதிர்க்கும் கர்நாடக மாநிலத்திலேயே, இம்மலைத்தொடரில் அமைந்துள்ள 5 புலிகள் காப்பகங்கள் ஏற்கனவே உள்ளன. நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டு வரும் இத்தகைய பகுதிகளைச் சுரங்கத் தொழில் அல்லது மனித நடவடிக்கைகளால் ஏற்படும் பாதிப்புகளுக்கு உட்படுத்துவது, இயற்கைக்கு இழைக்கப்படும் துரோகமாக மட்டுமல்லாமல், மனிதகுலத்திற்கே பெரும் ஆபத்தை விளைவிப்பதாகவும் அமையும்.
ஆனால், இன்று இவை அனைத்தும் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ளன. துரதிர்ஷ்டவசமாக, இப்பல்லுயிர்ச் சூழல் மண்டலம் வளர்ச்சித் திட்டங்களின் களமாகவும், காட்டில் வசிக்கும் மக்கள் மீது அத்திட்டங்கள் ஏற்படுத்தும் மோசமான விளைவுகளின் மையமாகவும் மாறியுள்ளது. அழிந்துவரும் வனவிலங்குகளுடன் மிக நெருக்கமாக வாழ வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ள புலிகள் காப்பகப் பகுதிகளிலிருந்து வெளியேறி, அரசு வழங்கும் சேவைகளைப் பெற்று, கண்ணியமான வாழ்க்கையை மேற்கொள்ள வேண்டிய தருணம் ஏழை வனவாசிகளுக்கு வந்துவிட்டது.
இக்காடுகள் இந்தியப் பருவமழைக்கான நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதிகளாகச் செயல்படுகின்றன. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் 60-க்கும் மேற்பட்ட ஆறுகள் உற்பத்தியாகின்றன. ஆனால் இன்று இவை அனைத்தும் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ளன… இருப்பினும், இந்த பல்லுயிர் பெருக்கப் பகுதி, அனைத்து வளர்ச்சிக் குறியீடுகளும் தவறாக அமைக்கப்பட்டிருப்பதால், துரதிர்ஷ்டவசமாக வளர்ச்சிக் குறியீட்டின் அரங்கமாக மாறியுள்ளது. இந்தக் காடுகள் இந்தியப் பருவமழையின் நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதியாகச் செயல்படுகின்றன. பலவீனமான ஆனால் விலைமதிப்பற்ற இந்த உயிரினங்களை வேறு இடத்திற்கு மாற்றவோ அல்லது இடமாற்றம் செய்யவோ முடியாது. அவை அந்த நிலப்பரப்பு, சூழல் அமைப்பு, வானிலை, அட்சரேகை மற்றும் தீர்க்கரேகைக்கு மட்டுமே உரியவை. அதன் பலவீனமான தன்மை மற்றும் அவ்விடத்திற்கு மட்டுமே உரியதல்லாத தன்மை ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு, இந்த பலவீனமான சூழல் அமைப்பில் வளர்ச்சி நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வது, இதை ஒரு பல்லுயிர் பெருக்கப் பகுதியாக ஆக்குகிறது. மேலும், ஒத்துழைக்காத மாநில அரசுகள், மிக அருகிவரும் வனவிலங்குகளையும் அவற்றின் வாழ்விடங்களையும் பாதுகாக்க எதிர்கால சட்ட விலக்குகளைக் கோருகின்றன. இது அரசியல் ஆதாயத்திற்காக எடுக்கப்பட்ட முடிவு போலவும், சூழலியல் உணர்திறன் மற்றும் தர்க்கம் அற்றதாகவும் உள்ளது. இந்த முடிவு வனவிலங்குகளின் நலன்களைக் கைவிடுவதைப் போல் தெரிகிறது.
நிச்சயமாக, ஜனநாயகம் என்பது பங்கேற்பு அணுகுமுறைகளையும் உரிய விடாமுயற்சியையும் கோருகிறது… சிறந்த நடைமுறைகளை உருவாக்குவதற்காக ஒரு குழு அமைக்கப்பட்டுள்ளது.பல்லுயிர்களின் மரபணு வளத்தைப் பாதுகாக்கும் தேவையில் சமரசம் செய்யாமல், ஒரு நல்ல சமநிலையான மற்றும் நீடித்த தீர்வைக் கண்டறிவதற்கான பரிந்துரைகளும் உள்ளன. ஆனால், அரசியல் விருப்பம், அழிந்துவரும் வனவிலங்குகளின் பாதுகாப்பைக் காட்டிலும் பிற்போக்குத்தனமான, மனிதனை மையமாகக் கொண்ட அணுகுமுறையை ஆதரிப்பதால், இந்த இருமைகள் நீடிக்க முடியாதவை. ஏனெனில், பாதுகாப்பு மீதான இத்தகைய இரக்கமற்ற மனப்பான்மை, மனித-வனவிலங்கு மோதலைத் தொடரச் செய்து நிலைநிறுத்துவதோடு, பருவமழையின் நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதிகளையும் அழித்துவிடும். காலநிலை மாற்றம் எல் நினோ சுழற்சிகளை மேலும் தீவிரப்படுத்துவதால், இயற்கையின் சீற்றத்தை எதிர்கொள்ளப் போவது சாமானிய மனிதன்தான்; உண்மையில், துணைக்கண்டத்தில் உள்ள சுமார் ஒரு பில்லியன் மக்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டிய ஏழை விவசாயிதான். அதே சமயம், காடுகள் எரிந்துகொண்டிருக்கும்போது, நவீன ஜனநாயகத்தின் புதிய அவதாரங்கள் சும்மா விளையாடிக் கொண்டிருப்பார்கள்.
தோட்டங்கள், உள்கட்டமைப்பு, அணைகள், நெடுஞ்சாலைகள், சுரங்கங்கள், மின்கம்பங்கள், மின்சார விநியோக வழித்தடங்கள் போன்ற அரசியல் ஆதாயத்திற்காக எடுக்கப்படும் வளர்ச்சித் திட்டங்கள், பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதிகளை ஊடறுத்துச் செல்கின்றன. இது அழிந்துவரும், அந்தந்தப் பகுதிகளுக்கே உரிய வனவிலங்குகளுக்கு மன அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்துகிறது; மேலும், வனவிலங்குகளுக்கு ஏற்படும் இந்த மன அதிர்ச்சி, எதிர்காலத்தில் - குறுகிய காலத்திலோ அல்லது தொலைதூரத்திலோ - எவ்வாறு வெளிப்படும் என்பதை அறிய வழியில்லை. இன்று அதிகாரத்தில் இருக்கும் அரசியல்வாதிகள், காட்டில் வசிக்கும் ஒரு பரிதாபகரமான கிராமவாசியை ஒரு தேன்கரடி கொடூரமாகத் தாக்கும் நாளிலோ, அல்லது காபித் தோட்டத்திற்குள் மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடிய ஒரு விவசாயியை விஷப்பாம்பு கடிக்கும் நாளிலோ, எந்தப் பதவியிலோ அதிகாரத்திலோ இல்லாமல் இருக்கலாம்.
பயிர்களைச் சேதப்படுத்தும் யானைகள், பயிர் சாகுபடி முறைகளில் மாற்றத்தையோ அல்லது மனிதக் குடியிருப்புகளை மொத்தமாக இடமாற்றம் செய்வதையோ அவசியமாக்குகின்றன. சுரங்கத் தொழிலுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் வெடிபொருட்கள், சுற்றுச்சூழலுக்கும், கூடுகட்டி வாழும் மற்றும் குஞ்சு பொரிக்கும் வனவிலங்குகளுக்கும் பெரும் சேதத்தை விளைவிக்கின்றன. – இது ஆத்திரமூட்டும் தாக்குதல்களுக்கு வழிவகுக்கிறது.
இந்தக் காடுகளே இந்தியத் தீபகற்பத்தில் உள்ள அனைத்து நதி அமைப்புகளுக்கும் ஆதாரமாக உள்ளன. 2003-ஆம் ஆண்டு, ஜெர்மனியின் பொது ஒலிபரப்பு நிறுவனமான DW ரேடியோவிற்காக நான் ஒரு செய்தி தயாரித்துக் கொண்டிருந்தபோது, கர்நாடகாவில் உள்ள ஷெட்டிஹள்ளி வனவிலங்கு சரணாலயத்தைச் சேர்ந்த கிராமவாசிகளில் ஒருவர் என்னிடம், “லிங்கனமக்கி அணை / சரவதி நீர்மின் நிலையப் பகுதியிலிருந்து இடம்பெயர்க்கப்பட்ட பிறகு, நாங்கள் இந்த வனப்பகுதியில் மீள்குடியேற்றப்பட்டுள்ளோம். எங்களுக்கு இங்கு நில உரிமைகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன, எங்களிடம் நில உரிமை ஆவணங்களும் உள்ளன; நாங்கள் இப்போது இங்கு வரி செலுத்தும் குடிமக்கள். இனி ஒருபோதும் நாங்கள் இடம்பெயர மாட்டோம். நிர்வாகம் ஒன்று வனவிலங்குகளை இடமாற்றம் செய்ய வேண்டும் அல்லது காடுகளை அறிவிப்பு நீக்கம் செய்ய வேண்டும். மிகவும் வருந்தத்தக்கது” என்று கூறினார்.
அவரது பிரம்மாண்டமான பரிந்துரைகளின்படி, வனத்துறை 'மலபார் பிட் வைப்பர்' (Malabar Pit Viper) போன்ற ஒரு நச்சுப் பாம்பை அடர்த்தியான நகர்ப்புறப் பகுதிக்கு இடமாற்றம் செய்வதாகக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். அப்படியானால், அதன் உணவுச் சங்கிலியில் உள்ள உயிரினங்களின் நிலை என்னவாகும்? அதன் இரையாகும் உயிரினங்கள் மட்டுமல்ல... மலபார் பிட் வைப்பர்களை வேட்டையாடி உண்ணும் உயிரினங்களின் நிலை என்ன? அதுதான் ராஜ நாகம் (King Cobra). பிட் வைப்பர் புதிதாகக் குடியேறியுள்ள அதே மக்கள் நெருக்கம் மிகுந்த பகுதிக்கு, அதை வேட்டையாடும் ராஜ நாகத்தையும் இடமாற்றம் செய்வது எவ்வளவு தவறானதும், சாத்தியமற்றதும் ஆகும்! அது முற்றிலும் முட்டாள்தனமான செயல்!
நிலைமையில் எந்த மாற்றமும் ஏற்படவில்லை. சொல்லப்போனால், மாற்றம் என்று ஒன்று நிகழ்ந்திருந்தால், அது 'ஷெட்டிஹள்ளி வனவிலங்கு சரணாலயம்' (Shettihalli Wildlife Sanctuary) என்ற அந்தஸ்து நீக்கப்பட்டது மட்டும்தான். வனத்துறை ஏன் முறையாக அறிவிக்கப்பட்ட ஒரு வனவிலங்கு சரணாலயத்தின் அந்தஸ்தை நீக்கியது? அவர்கள் உடனடியாக அரசியல்வாதிகள் மற்றும் ஓய்வுபெற்ற அதிகாரிகளின் மீது பழிபோடுவார்கள். "லிங்கனமக்கியைச் சேர்ந்த கிராம மக்கள், அணைக்கட்டு மதகுகள் திறக்கப்படுவதற்கு முந்தைய நாள், 1962-ல் ஷிமோகா (Shivamogga) நகருக்கு வெளியே உள்ள காடுகளில் குடியேற்றப்பட்டனர் அல்லது அங்கே கொண்டு வந்து இறக்கிவிடப்பட்டனர்; சொல்லப்போனால், அவர்கள் நள்ளிரவில் இங்கு கொண்டு வரப்பட்டு, அவர்களின் கதிக்கு விடப்பட்டனர். உண்மையில், ஷெட்டிஹள்ளி வனவிலங்கு சரணாலயத்தின் எல்லை ஷிமோகா நகரம் அல்லது மாவட்டத் தலைமையகத்தின் சில பகுதிகளையே ஆக்கிரமித்திருந்தது. விடிந்த பிறகுதான், தாங்கள் காட்டில் கொண்டு வந்து விடப்பட்டதை அந்தத் துரதிர்ஷ்டவசமான மக்கள் உணர்ந்தனர். காலப்போக்கில் அவர்கள் இங்கே குடியேறி, நில உரிமை ஆவணங்களைப் பெற்று, தங்கள் சொத்துக்களுக்கு வரி செலுத்தி வருகின்றனர். எனவே, அறிவிக்கப்பட்ட வனவிலங்கு சரணாலயத்தின் அந்தஸ்தை நீக்குவது மட்டுமே ஒரே வழியாக இருந்தது." அதிகாரிகளின் அலட்சியம் எந்தளவுக்கு இருந்ததென்றால், வனவிலங்குகளின் வலிமையையும் அவற்றின் தாக்குதல் திறனையும் சற்றும் மதிக்காமலும், எந்தவித குற்ற உணர்வும் இல்லாமலும் வன ஆய்வுப் பணிகள் கேலிக்குள்ளாக்கப்பட்டன.
பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகள் என்ற அந்தஸ்திலிருந்து நீக்கப்பட்ட இடங்களில் அமைந்துள்ள சுரங்கத் தொழில் பகுதிகள், அரிய வகை மற்றும் அழிந்துவரும் நிலையில் உள்ள உள்ளூர் வனவிலங்குகளின் வாழ்விடங்களை நிரந்தரமாக அழிக்கும் இரட்டைச் சிக்கலை எதிர்கொள்கின்றன. நெடுஞ்சாலை அமைத்தல் போன்ற வனச்சாரா நடவடிக்கைகள் வாழ்விடத்தைப் பிளக்கும்போது, மான் அல்லது யானை போன்ற விலங்கினங்களின் மந்தைகள் பிரிக்கப்பட்டு மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகின்றன. இந்த மன உளைச்சல் ஒருபுறம் மனித-வனவிலங்கு மோதலை அதிகரிக்கக்கூடும்; மறுபுறம், காடுகளுக்குள்ளேயே மந்தைகளைத் தனிமைப்படுத்தவும் கூடும். இது மந்தைகளுக்குள் நெருங்கிய உறவுகளுக்கு இடையிலான இனப்பெருக்கத்தை (inbreeding) ஏற்படுத்துகிறது; பாலின விகிதத்தைச் சீர்குலைக்கவும், மரபணுத் தொகுப்பின் (gene pool) ஆரோக்கியத்தைப் பாதிக்கவும் வாய்ப்புள்ளது. இதனால் நடுத்தரக் காலத்தில் விலங்கினங்களின் எண்ணிக்கை சமநிலையின்மைக்கு உள்ளாகிறது. வரி ஏய்ப்பு செய்யும் ஒரு சில பிரம்மாண்டமான சுரங்க நிறுவனங்கள், யதார்த்தத்தை மீறி அதிக லாபம் ஈட்ட விரும்பியதே இதற்கெல்லாம் காரணம். அணை கட்டுதல் மற்றும் சுரங்கப் பணிகள் ஆகிய இரண்டு முக்கிய வளர்ச்சி நடவடிக்கைகளைப் பொறுத்தவரை, முதன்மையான இழப்பு என்பது காடுதான். நிலப்பரப்பு நீரில் மூழ்குவதாலும், சுரங்கப் பணிகளுக்காக நிலத்தைத் தோண்டுவதாலும் நாம் பெருமளவிலான வனப்பகுதியை இழக்கிறோம். காடு அழிவதைத் தாண்டி, வனவிலங்குகள் மீது ஏற்படும் தாக்கம் என்னவென்றால், பல நேரங்களில் அவற்றின் நடமாட்டமும் இடம்பெயர்வுப் பாதைகளும் தடுக்கப்படுகின்றன. இதனால், விலங்குகளின் பரந்த வாழ்விடங்கள் துண்டாடப்படுகின்றன; அடிப்படையில் அவற்றின் வாழ்விடத் தொடர்ச்சி பாதிக்கப்படுகிறது. இதன் விளைவாக விலங்குகள் தனிமைப்படுத்தப்படுகின்றன; குறிப்பிட்ட அந்தப் பகுதிக்குள் விலங்குகளுக்கு இடையே நெருங்கிய உறவுமுறை இனப்பெருக்கம் (inbreeding) நிகழ்கிறது. இத்தகைய இனப்பெருக்க முறையானது, சூழலியல் ரீதியாக மிகவும் உணர்திறன் கொண்ட சில உயிரினங்களின் உள்ளூர் அழிவுக்கு வழிவகுக்கிறது.
Comments
Post a Comment