تأملات میان‌هفته ۲۷، ۱۰.۰۶.۲۶

ا.همیت حیاتی زهکش‌های آب طوفان. آنها حوزه آبریز دریاچه‌ها و منابع آبی هستند

نوشته مالینی شانکار

بنیاد گفتمان دیجیتال

گرفتگی زهکش‌های آب طوفان (SWD) مشکل بسیار جدی ایجاد می‌کند. این زهکش‌ها با زباله‌های خشک و زباله‌هایی که باید در سطل‌های زباله ریخته شوند، مسدود شده‌اند. بنابراین تمیز کردن SWDها در میان آب باران جمع‌آوری‌شده بسیار گران‌تر است، زیرا منابع و نیروی انسانی باید دوباره به کار گرفته شوند. ثانیاً، سموم موجود در زباله‌های خشک، آب باران جمع‌آوری‌شده را آلوده می‌کنند. آب باران جمع‌آوری‌شده در SWDها، تغذیه‌کننده دریاچه‌ها هستند. دریاچه‌ها به نزدیکترین رودخانه تخلیه می‌شوند. رودخانه‌ها به رودخانه‌های بزرگتری که آب آشامیدنی ما از آنها تأمین می‌شود، می‌ریزند. با آلوده کردن SWDها، ناخواسته سیستم تأمین آب خود را آلوده می‌کنیم... در نتیجه میلیون‌ها شهروند دیگر را که شهروندان مالیات‌دهنده نیز هستند، مسموم می‌کنیم. سوم اینکه شهروندان نادان و سیاستمداران فاسد با تخلیه فاضلاب و بهداشت به فاضلاب، برای به خطر انداختن ایمنی فاضلاب‌های شهری تبانی می‌کنند.

برای اکثر مردم، زهکش‌های آب‌های سطحی، چاه‌های فاضلابی هستند که به خود اجازه می‌دهند زباله‌های خشک را در آنها بریزند، حتی لوله‌های بهداشتی نیز به این زهکش‌ها راه پیدا می‌کنند. این نشان دهنده یک طرز فکر مردسالارانه است که در آن کسانی که بی‌رحمانه زباله را به داخل زهکش‌ها می‌اندازند، انتظار دارند که کسی یا به نحوی زباله‌ها و زباله‌ها پاک شوند. آنها از این واقعیت غافلند که این زهکش‌های آب‌های سطحی برای تخلیه آب باران به دریاچه‌ها طراحی شده‌اند. آنها از طریق ایجاد یک شبکه حوزه آبریز برای دریاچه‌ها و مخازن شهری طراحی شده‌اند.

درآمد مالیاتی دولت - آنچه من و شما به عنوان مالیات پرداخت می‌کنیم - برای ایجاد زیرساختی استفاده می‌شود که قرار است برای رفاه و عملکرد جامعه/جامعه استفاده شود. درآمد مالیاتی دولت - به عنوان مثال - برای جمع‌آوری زباله، حمل و نقل آن، تصفیه آن، استفاده مجدد از آن در هر کجا که مجاز باشد و دور انداختن آن طبق هنجارهای علمی استفاده می‌شود. درآمد مالیاتی برای استفاده مجدد از منابع در جایی که شهروندان وظیفه خود را انجام نمی‌دهند، در نظر گرفته نشده است. هیچ چیز به اندازه سوءاستفاده از سیستم‌ها - چه در زمینه تامین آب و چه در بی‌توجهی به جداسازی زباله‌های خشک از تر یا در تخلیه بی‌رحمانه زباله‌های بهداشتی به فاضلاب‌های زیرزمینی - این سنگدلی آشکار را منعکس نمی‌کند.

حتی اگر دولت‌ها تصفیه‌خانه‌های فاضلاب را در منبع ورودی آب به دریاچه‌ها نصب کنند، هدف آنها پاکسازی لجن/آلاینده‌های صنعتی یا تصادفی است، نه زباله‌های بهداشتی. این بدان معناست که کسانی که بی‌جهت فاضلاب را وارد فاضلاب‌های زیرزمینی می‌کنند، در قبال این عمل نادرست خود در قبال سایر مالیات‌دهندگان پاسخگو هستند. علاوه بر این، کسانی که در ورود فاضلاب به فاضلاب‌های زیرزمینی مقصر هستند، موظف به پاکسازی دریاچه‌ها و منابع آنها هستند: زهکش‌های آب‌های سطحی. توجیهات به این شرح است:

دولت‌ها زیرساخت‌های بهداشتی را نصب کرده‌اند. شما موظف هستید تمام مدارک لازم را برای دریافت و استفاده از زیرساخت‌های بهداشتی مشروع ارائه دهید. علاوه بر این، مسئولیت شما این است که اطمینان حاصل کنید که فاضلاب/فاضلاب به این زیرساخت‌های قانونی می‌رود. اگر مدارک مربوط به زیرساخت‌های فاضلاب قانونی را ندارید، به خاطر انجام کار اشتباه، گناهکار هستید. با رشوه دادن به شرکت یا نماینده مجلس محلی، برای اینکه اجازه دهید فاضلاب خانگی خود را به SWD - و در نتیجه به منبع آب آشامیدنی سالم - تخلیه کنید، شما یک جنایتکار آشکار هستید. نه، این سیاستمدار یا شرکت یا بوروکرات فاسد نیست که مقصر است؛ و نه او جنایتکار است. کسی که رشوه می‌دهد - جنایتکار است، زیرا کسی که رشوه می‌دهد می‌خواهد این کار را بدون ارائه اسناد لازم انجام دهد. من توجیهاتی مانند "من سند ندارم" یا "من پول سریع می‌دهم" یا "من در یک طرح مسکونی غیرقانونی زندگی می‌کنم" شنیده‌ام، فقط به این معنی است که شما حتی فاسدتر از کسانی هستید که به فساد متهم می‌کنید. شهروند بی‌رحمی که ته سیگار، فیش بانکی، ضایعات کاغذ یا سایر زباله‌ها را در جاده‌ها و پیاده‌روها می‌اندازد، به همان اندازه گناهکار است. فنجان‌های قهوه، استفاده و پرتاب زباله‌های پلاستیکی، همه SWDها را مسدود می‌کنند. چه کسی آنچه را که شما با این بی‌احترامی پرتاب می‌کنید، تمیز خواهد کرد؟ پورآکارمیکاس‌ها واقعاً با دو دسته جارو جاده‌ها را جارو می‌کنند و با خطر آسیب‌دیدگی ساعدشان مواجه هستند. اما سنگدلی شما در ریختن زباله در جاده‌ها تحت پوشش درآمد مالیاتی نیست. و همچنین هزینه بیمه آسیب‌دیدگی آنها را پرداخت نمی‌کنید. اگر زباله را در جاده می‌اندازید یا به دلیل عدم تفکیک زباله‌ها و در نتیجه کاهش ضایعات مقصر هستید، در حال ارتکاب اعمال مجرمانه هستید.

من می‌دانم که چنین کپی‌برداری تندی تفاوت چندانی ایجاد نخواهد کرد. نتیجه تاسف‌بار: زمانی که اعضای خانواده چنین مجرمی از عواقب آلوده کردن آب آشامیدنی سالم رنج می‌برند، امیدواریم که متوجه اشتباهات خود شوند. تا آن زمان، برادران آنها باید از آنها و جنایاتشان بر امنیت عمومی رنج ببرند.

با این حال، از یک جنبه سازنده، فرمانداران شهرهای هوشمند می‌توانند به پیشنهادات خارج از چارچوب مانند ایجاد مخزنی فقط با سیستم‌های جمع‌آوری آب باران یا زیرساخت‌های اختصاصی جمع‌آوری آب باران برای جمع‌آوری آب باران و توزیع مجدد آن بر اساس نیاز فکر کنند.