۲۳.۰۶.۲۶ ا

تأملات میان‌هفته ۲۶ هداف توسعه پایدار در حکومتداری بخش 

نوشته مالینی شانکار

بنیاد گفتمان دیجیتال

این مقاله - بخش دوم در مورد اهداف توسعه پایدار در حکومتداری - قرار بود در ۲۷ مه، چهارشنبه گذشته منتشر شود، اما من دیشب به دلیل سهل‌انگاری دامپزشک معالج، از مرگ بچه گربه خانگی‌ام آنقدر ناراحت شدم که از موضوع خارج شدم.

اهداف توسعه پایدار حتی اگر مانند یک جنبش در حال پیشرفت به نظر برسند، بسیار مهم هستند. چالش این است که تا سال ۲۰۳۰ به این اهداف در حکومتداری دست یابیم.

اهداف توسعه پایدار ۸ - «کار شایسته و رشد اقتصادی» امنیت معیشت را در صدر و مرکز پیشرفت اقتصادی قرار می‌دهد. با این تفاوت که طبقه سیاسی از درک ساده محروم است! گزینه‌های امنیت معیشت باید چیزی بیش از دستمزدهای ناچیز یا روزانه باشد، به هر حال حق معیشت یک حق اساسی است. این حق، غذا، سرپناه و پوشاک را فراهم می‌کند. از این نظر، هند با افزایش نرخ بیکاری بدون راه‌حل، امتیاز خوبی کسب نمی‌کند.

SDG 9 مخفف «ساخت زیرساخت‌های مقاوم، ترویج صنعتی‌سازی فراگیر و پایدار و تقویت نوآوری» است. این باید شامل یک اکوسیستم مالی باشد که از شرکت‌ها، نوآوری و تنوع اقتصادی حمایت کند. در عصر هوش مصنوعی، تأمین اشتغال برای انسان‌ها بزرگترین چالش است. رهبران آینده‌نگر صنعت باید خارج از چارچوب فکر کنند تا هوش مصنوعی را برای چالش‌هایی که فراتر از ظرفیت انسانی هستند - مانند پاکسازی اقیانوس‌ها از زباله‌های پلاستیکی، استقرار رباتیک برای کمک به افراد دارای معلولیت/افراد دارای معلولیت جسمی - به کار گیرند.

با این حال، سیاست Start UP دولت هند و «انقلاب» Start UP نتیجه معکوس داده‌اند. مشوق‌های مالی اکوسیستم مانند وام‌های مودرا و حمایت از MSME همگی رنگ و بوی سیاسی دارند. سلول‌های Start UP همگی تعطیل شده‌اند. بنابراین در نهایت، اکوسیستم Start UP هند شکست خورده و به طرز فجیعی نیز شکست خورده است.

دولت مودی بخش غیرانتفاعی را طرد کرد، اما از بخش غیرانتفاعی خود حمایت می‌کند... PM Cares را بخوانید که قابل بررسی نیز نیست. اکوسیستم مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها با این مشکل دست و پنجه نرم می‌کند که سران CSR آشکارا می‌گویند اگر کورکورانه به PM Cares کمک مالی کنیم، هیچ سوالی پرسیده نمی‌شود، "اما اگر به سازمان‌های مردم‌نهاد یا صندوق‌های خصوصی کمک مالی کنیم، با بررسی‌های بی‌پایان مواجه می‌شویم". بنابراین، شکست اکوسیستم CSR سیلی محکمی بر صورت رهبری سیاسی است.

سازمان‌های مردم‌نهاد در زمینه محیط زیست، توسعه روستایی، آموزش بزرگسالان، آب و فاضلاب، مبارزه با بیابان‌زایی، افزایش سطح آب‌های زیرزمینی در حال تخلیه و غیره فعال بودند، در حالی که سازمان‌های دولتی به دلیل کمبود تجربه و صلاحیت اصلی در این زمینه‌ها مشارکت نمی‌کنند. اما مجوزهای سازمان‌های مردم‌نهاد فقط به این دلیل لغو شده است که دولت راست افراطی هند از تغییر مذهب مرعوب شده است. این سوال همچنان باقی است که چه کسی وظایفی مانند تجدید آب‌های زیرزمینی را انجام خواهد داد، در حالی که هیچ سازمان دولتی یا بوروکراتی صلاحیت اصلی انجام کار یک ارتش را ندارد؟ و ما حتی به بررسی دقیق بودجه PM Cares نمی‌پردازیم. حداقل هنوز نه.

انرژی پاک و مقرون به صرفه شماره ۷ از اهداف توسعه پایدار ... در حالی که هند گام‌های عظیم و رشک‌برانگیزی به سوی #NetZero و انطباق با امنیت انرژی برای سال ۲۰۳۰ برداشته است، جنگ ایران ۲۰۲۶ نشان داده است که امنیت انرژی هنوز افقی برای مدیریت زنجیره تأمین است و بنابراین اقتصاد جهانی هنوز در جبهه امنیت انرژی مصون از خطا نیست.

کاهش نابرابری‌ها در هدف شماره ۱۰ از اهداف توسعه پایدار، هدفی دور از دسترس است. سازگار کردن اقتصاد برای افراد دارای معلولیت حرکتی، هنوز یک شکاف دو دهه‌ای در هند است. توالت‌ها، وسایل نقلیه، رمپ‌ها و مسیرهای طنابی سازگار برای دسترسی، به ویژه برای افراد دارای ویلچر در حمل و نقل عمومی و فضاهای عمومی، هدفی دیرینه برای افراد دارای معلولیت بوده است. و ما به هیچ وجه به حفاظت نهادی یا راه‌حل‌های قانونی برای شهروندی عادلانه و برابر نزدیک نشده‌ایم. هند هنوز در پیچ و خم تبعیض طبقاتی و نژادی گرفتار است، پس انرژی یا منابع لازم برای سازگار کردن آن با فرزندان یک خدای کوچکتر کجاست؟ هدف توسعه پایدار ۱۲، الگوهای مسئولانه در مصرف و تولید را مطرح می‌کند که به بهره‌وری در مدیریت مصرف و پسماند، تولید صنعتی و کشاورزی، کاهش ضایعات مواد غذایی و ... اشاره دارد، آرمان‌هایی که وقتی محقق شوند، فضاهای زندگی ما را به بهشتی آرمانی تبدیل می‌کنند، اما باید برای دستیابی به این اهداف تلاش کنیم.

هدف توسعه پایدار ۱۳، اقدام اقلیمی، فقط مربوط به وسایل نقلیه الکتریکی یا کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای نیست، بلکه مسئولیت اجتماعی خودمان را نیز شامل می‌شود. اگر اقدام اقلیمی انجام ندهیم، نسل خودمان مجبور خواهد شد در میان سیل‌های ناگهانی، بیماری‌های ناشی از آب، خشکسالی شدید و قحطی زندگی کند که نسل‌های زیادی از انسان‌ها و دام‌ها را به دلیل گرسنگی در این عصر از بین خواهد برد. طغیان سواحل، طوفان‌های دریایی و گردبادها، همانطور که در طول عمر خود شاهد خواهیم بود، تأثیرات ناتوان‌کننده‌ای خواهند داشت.

هدف توسعه پایدار ۱۴، زندگی در زیر آب، راه درازی برای پاکسازی اقیانوس‌ها از زباله‌های پلاستیکی، توقف ماهیگیری و صید بی‌رویه در کف اقیانوس است. و همانطور که جنگ ایران نشان داده است، رژیم‌های مالیاتی حمل و نقل باید برای توسعه پایدار جهانی و مدیریت منابع طبیعی پایدار باشند.